Plik większy niż stół lasera? Jak podzielić go na kilka arkuszy
Plik większy niż stół lasera da się wyciąć, jeśli każdy pojedynczy element mieści się na stole. Sprawdź największy element (zwykle dno, bliskie zewnętrznej szerokości i głębokości pudełka), potem przesuń elementy w grupy, z których każda mieści się na jednym arkuszu, i tnij je jako osobne zadania. Nasze układy pudełek o długości 800–1300 mm zwykle wymagają dwóch lub trzech przebiegów na stole 400 × 400 mm i od trzech do pięciu na 300 × 300 mm.
Pobierasz plik pudełka, importujesz go, a układ rozciąga się na ekranie na 1340 mm, podczas gdy twój stół ma 400 mm szerokości. Połowa elementów wisi poza polem roboczym w złowrogiej czerwieni. Zanim zamkniesz plik i zaczniesz szukać czegoś mniejszego, weź oddech: plik większy niż stół lasera zwykle nie jest żadnym problemem. To po prostu inna łamigłówka.
Pliki pudełek i organizerów są rysowane jako płaski rząd elementów, żebyś widział każdy kawałek naraz. Układ to nie jest rzecz, którą tnie się za jednym razem. Na stole musi się zmieścić każdy pojedynczy element, a zadanie polega na przegrupowaniu tych elementów w arkusze, które twoja maszyna obsłuży. Ten poradnik pokazuje jak, na prawdziwych liczbach z naszych plików i krok po kroku w LightBurn i xTool Creative Space.
Dlaczego układy pudełek są dłuższe niż twój stół
Nasze pliki organizerów układają wszystkie elementy wersji 3 mm w rzędzie z odstępami 4 mm. Dlatego większość z nich ma od 800 do 1300 mm długości, a najdłuższe tacki na biżuterię dochodzą do około 1740 mm. Nikt nie oczekuje, że masz tak długi stół. Pytanie brzmi tylko, czy największy element się mieści.
| Plik | Układ, 3 mm | Elementy | Największy element, mm | Stół 300 × 300 | Stół 400 × 400 | Stół 495 × 279 |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Pojemnik na przyprawy, 3 przegródki | 740 × 232 | 7 | Dno 240 × 120 | Tak | Tak | Tak |
| Pudełko na herbatę z wieczkiem przesuwnym | 926 × 416 | 10 | Dno 280 × 160 | Tak | Tak | Tak |
| Pudełko na sztućce z wieczkiem przesuwnym | 1140 × 636 | 9 | Dno 280 × 280 | Tak, na styk | Tak | Nie, 280 mm to za głęboko |
| Skrzynka na herbatę z ośmioma przegródkami | 1224 × 416 | 12 | Dno 320 × 220 | Nie | Tak | Tak |
| Organizer na sztućce z pięcioma przegródkami | 1340 × 436 | 9 | Dno 360 × 300 | Nie | Tak | Nie |
| Długa tacka na biżuterię, 6 przegródek | 1744 × 252 | 10 | Dno 460 × 170 | Nie | Nie | Tak |
Kolumna 495 × 279 mm to pole robocze wielkości Glowforge, około 19,5 × 11 cala; poradnik o rozmiarach stołów wymienia inne popularne maszyny. Spośród wszystkich 241 plików organizerów w bibliotece, przy zapasie około 10 mm na każdym stole, 69 mieści się na stole 300 × 300 mm, 225 na 400 × 400 mm i 228 na 495 × 279 mm.
Krok 1: sprawdź największy element, nie układ
Najszybsze sprawdzenie nie wymaga żadnego programu. Dno pudełka to prawie zawsze jego największy element i ma mniej więcej zewnętrzną szerokość × głębokość podaną na stronie pliku. Jeśli ten wymiar zewnętrzny mieści się na twoim stole z zapasem około 10 mm, wszystkie elementy się zmieszczą. Wyjątkiem są wysokie stojaki: ich boczne panele mogą być dłuższe niż dno, więc sprawdź te elementy po imporcie.
Jeśli jeden element jest za duży, nie tnij go na dwa. Dno z dwóch kawałków traci wytrzymałość, a jego gniazda przestają się pokrywać. Wybierz mniejszy plik albo wytnij to pudełko na większej maszynie znajomego.
Krok 2: zaplanuj arkusze
Myśl o każdym arkuszu jak o osobnym małym pliku. Kilka zasad ułatwia łamigłówkę:
- Najpierw największe elementy. Ułóż dno i wieczko, potem wypełnij paski wokół nich ściankami, przegrodami i prowadnicami.
- Zachowaj odstępy. Zostaw około 3–5 mm między elementami i 5 mm od krawędzi arkusza. Cienkie paski drewna między cięciami mogą się przypalić albo trzepotać we wspomaganiu powietrzem.
- Obracaj śmiało. Obrót elementu o 90° nie osłabia sklejki, bo jej warstwy i tak są krzyżowe. Zmienia się tylko kierunek słojów na powierzchni, więc trzymaj ścianki jednego pudełka w tym samym kierunku, jeśli zależy ci na wyglądzie.
- Jedno pudełko, jedna partia sklejki. Wszystkie arkusze na jedno pudełko powinny pochodzić z tej samej paczki. Arkusze mogą różnić się o dziesiątą część milimetra, a to wystarczy, żeby jedna ścianka grzechotała, a następna się zacinała, jak wyjaśnia poradnik o wypustach i gniazdach.
Oto jak dzielą się dwa prawdziwe pliki:
| Plik i stół | Arkusz 1 | Arkusz 2 | Arkusz 3 |
|---|---|---|---|
| Pudełko na herbatę z wieczkiem przesuwnym, 300 × 300 | Dno, front, obie prowadnice | Wieczko, tył | Oba boki, obie przegrody |
| Pudełko na herbatę z wieczkiem przesuwnym, 400 × 400 | Dno, wieczko, obie prowadnice, jedna przegroda | Front, tył, oba boki, jedna przegroda | Niepotrzebny |
| Sztućce, pięć przegródek, 400 × 400 | Dno, front | Tył, oba boki, trzy przegrody | Ostatnia przegroda z dowolnego ścinka 310 × 70 mm |
| Sztućce, pięć przegródek, 300 × 300 | Dno 360 × 300 się nie mieści: wybierz węższą tackę |
Orientacyjnie większość naszych układów pudełek wymaga dwóch lub trzech przebiegów na stole 400 × 400 mm i od trzech do pięciu na stole 300 × 300 mm.
Pudełko na herbatę z wysuwanym wiekiem, 3 przegródkiWymiary zewnętrzne (szer. × gł. × wys.) 280 × 160 × 80 mm (11,02 × 6,30 × 3,15 in)Części 10Szac. czas, dioda 10 W (3 mm) 23 min 50 sSzac. czas, CO2 40 W (3 mm) 9 min 56 sSVG · DXF →
Dobry pierwszy plik do podziału: dziesięć elementów, żaden większy niż 280 × 160 mm, więc działa nawet na małym stole. Cienkie prowadnice idealnie wypełniają luki obok dna.
Krok 3: podziel plik w LightBurn
- Zaimportuj SVG albo DXF przez File > Import i sprawdź rozmiar. Układ pudełka na herbatę powinien mieć około 926 × 416 mm. Jeśli nie ma, zobacz, dlaczego SVG wczytuje się w złym rozmiarze.
- Narysuj prostokąt w rozmiarze swojego arkusza i umieść go na warstwie narzędziowej (T1 albo T2). Warstwy narzędziowe są widoczne na ekranie, ale nigdy nie są wypalane, więc prostokąt działa jak szablon.
- Przeciągnij elementy arkusza 1 do prostokąta. Obracaj narzędziem obrotu i zachowaj odstępy z kroku 2.
- Zaznacz tylko elementy arkusza 1. W oknie Laser zaznacz Cut Selected Graphics, żeby LightBurn wysłał tylko te kształty.
- Zrób obrys zadania (frame), sprawdź, czy nie wychodzi poza krawędź arkusza, i tnij.
- Załóż arkusz 2, zaznacz następną grupę, znów zrób obrys i tnij. Powtarzaj, aż stos na stole zgodzi się z liczbą elementów na stronie pliku.
Jeśli wolisz czyste pliki, zapisz zamiast tego kopię na każdy arkusz (herbata-arkusz-1, herbata-arkusz-2) i usuń elementy, których na nim nie ma. To minuta dłużej, a bardzo trudno coś pomylić. Nasz poradnik LightBurn dla początkujących omawia warstwy i obrys, jeśli to dla ciebie nowość.
Krok 4: podziel plik w xTool Creative Space
- Zaimportuj SVG albo DXF i sprawdź rozmiar i jednostki. Tekst o imporcie SVG i DXF do XCS omawia typowe problemy.
- Obszar roboczy pokazuje pole robocze twojej maszyny. Przesuń do niego elementy arkusza 1 i ułóż je z tymi samymi odstępami.
- Zapisz projekt jako kopię dla każdego arkusza i usuń elementy należące do innych arkuszy. Jeden projekt na arkusz to najpewniejszy sposób, żeby nie wyciąć elementu dwa razy.
- Ustaw parametry cięcia dla swojej sklejki, zrób obrys i tnij. Potem otwórz następny projekt i powtórz.
Podział możesz też zrobić, zanim w ogóle otworzysz program do lasera. Nasze SVG nazywają każdy element (Front, Back, Base, Divider, Lid i tak dalej), a Inkscape pokazuje te nazwy w panelu Obiekty, co ułatwia zbudowanie jednego SVG na arkusz.
Wskazówka: zapisuj ołówkiem nazwę każdego elementu, gdy zdejmujesz go ze stołu. Dziesięć luźnych prostokątów sklejki wygląda przy składaniu bardzo podobnie, zwłaszcza przegrody, które różnią się o 3 mm.
Częsty błąd: zmniejszanie skali całego układu, aż zmieści się na stole. Elementy maleją, ale sklejka nie, więc każde gniazdo kończy węższe niż arkusz i nic do siebie nie pasuje. Zawsze zostawiaj skalę 100% i przesuwaj elementy. Więcej w tekście o tym, jak poprawnie skalować pliki do lasera.
Kiedy coś idzie nie tak
| Problem | Prawdopodobna przyczyna | Rozwiązanie |
|---|---|---|
| Elementy wiszą poza polem roboczym po imporcie | Układ jest większy niż stół | Pogrupuj elementy według arkuszy jak wyżej |
| Jeden element nigdy się nie mieści | Ten element jest większy niż stół | Wybierz mniejszy plik albo większą maszynę |
| Wszystko importuje się malutkie albo ogromne | Jednostki odczytane jako cale albo piksele | Sprawdź jednostki importu i rozmiar układu |
| Przy składaniu brakuje elementu | Pominięty przy przesuwaniu grup | Policz elementy według strony pliku przed ostatnim przebiegiem |
| Ścianki z różnych przebiegów pasują inaczej | Arkusze z różnych paczek | Tnij jedno pudełko z jednej partii sklejki |
| Cięcia nachodzą na wcześniejszy otwór | Arkusz użyty ponownie bez obrysu | Rób obrys przy każdym przebiegu, każdą grupę zaczynaj na świeżym materiale |
Dzielenie otwiera też nowe możliwości: kiedy elementy są luźne, możesz połączyć elementy dwóch pudełek na jednym arkuszu i wypełnić luki małymi przegrodami. Na tym polega idea nestingu i to najprostszy sposób, żeby marnować mniej sklejki.
Organizer na sztućce, 5 długich szczelinWymiary zewnętrzne (szer. × gł. × wys.) 360 × 300 × 60 mm (14,17 × 11,81 × 2,36 in)Części 9Szac. czas, dioda 10 W (3 mm) 29 min 11 sSzac. czas, CO2 40 W (3 mm) 12 min 10 sSVG · DXF →
Układ 1340 mm ze wstępu. Dziewięć elementów, wszystkie to paski 60 mm poza dnem 360 × 300 mm, więc zgrabnie mieści się na dwóch arkuszach 400 × 400 mm plus jednym ścinku.
Następny krok: otwórz plik pudełka, który odkładasz od dawna, znajdź jego największy element i naszkicuj arkusze na papierze, zanim dotkniesz programu. Pięć minut planowania i plik „za duży” staje się dwoma albo trzema zwykłymi przebiegami. Poszukaj w bibliotece pudełka, które zmieści się na twoim stole już dziś.
Czytaj dalej: Wkład na sztućce z lasera i Proste projekty z lasera dla początkujących.
Pytania i odpowiedzi
Czy mogę wyciąć laserem plik większy niż mój stół?
Tak, o ile każdy pojedynczy element mieści się na stole. Przesuń elementy w grupy, z których każda zmieści się na jednym arkuszu, i tnij je jako osobne zadania.
Skąd mam wiedzieć, czy elementy pudełka zmieszczą się w moim laserze?
Porównaj zewnętrzną szerokość i głębokość ze strony pliku ze swoim stołem, zostawiając około 10 mm zapasu. Dno jest zwykle największym elementem; przy wysokich stojakach sprawdź po imporcie również boczne panele.
Czy obracanie elementów osłabia sklejkę?
Nie. Warstwy sklejki i tak są ułożone krzyżowo, więc element obrócony o 90° jest tak samo mocny. Zmienia się tylko kierunek widocznych słojów na powierzchni.
Ile arkuszy potrzebuje jedno z waszych pudełek?
Orientacyjnie dwa albo trzy przebiegi na stole 400 × 400 mm i od trzech do pięciu na stole 300 × 300 mm, w zależności od pudełka.
Czy mogę po prostu zmniejszyć skalę pliku, żeby zmieścił się w laserze?
Nie. Skalowanie zwęża gniazda, a sklejka zachowuje tę samą grubość, więc łączenia nie będą pasować. Zostaw skalę 100% i zamiast tego rozłóż elementy na kilka arkuszy.