LightBurn dla początkujących: import, warstwy i pierwsze cięcie

Gdy pierwszy raz naciskasz Start w LightBurn i głowica sunie, by obrysować twój projekt, żołądek robi małego fikołka. Czy jest we właściwym miejscu? Czy ma dobry rozmiar? Czy przetnie na wylot? Spokojna rutyna zabiera większość tych nerwów, a ten poradnik daje ci taką: import, kontrola, przypisanie warstw, ramka, test, cięcie.

LightBurn to program sterujący, przy którym zatrzymuje się wielu hobbystów i małych firm. Nie jest przede wszystkim narzędziem do projektowania (choć ma podstawowe), to most między twoim plikiem a maszyną. Działa na Windows, macOS i Linux, jest płatny i ma darmowy okres próbny 30 dni, więc możesz wypróbować wszystkie funkcje, zanim cokolwiek wydasz. Jeśli potrzebujesz darmowej opcji, zobacz darmowe oprogramowanie do lasera.

Co robi LightBurn (i jakimi laserami steruje)

LightBurn czyta plik wektorowy, pozwala przypisać ustawienia każdemu kolorowi i rozmawia z twoim laserem. Obsługuje większość sterowników hobbystycznych i przemysłowych: lasery diodowe z GRBL, sterowniki CO2 Ruida, Trocen i TopWisdom, Smoothieware, Marlin i inne. Nie steruje każdą marką. Maszyny Glowforge używają własnej aplikacji internetowej, a niektóre maszyny markowe potrzebują swojego oprogramowania, więc przed zakupem sprawdź listę urządzeń LightBurn dla swojego modelu.

Licencja jest przypisana do rodziny sterowników: kupowana licencja dotyczy rodzaju sterownika (oparty na GCode, jak GRBL, albo DSP, jak Ruida) i zawiera okres aktualizacji. Aktualne ceny i warianty sprawdź na lightburnsoftware.com, bo się zmieniają.

Krok 1: Skonfiguruj urządzenie

Otwórz Devices, dodaj swój laser (automatyczne wyszukiwanie działa z wieloma laserami USB) i wpisz rozmiar stołu. To ważniejsze, niż się wydaje: jeśli pole robocze ma zły rozmiar, ramka projektu wyląduje w złym miejscu i możesz uderzyć głowicą w ramę.

1. Wybierz typ sterownika (GRBL, Ruida itd.).
2. Wpisz szerokość i wysokość stołu w milimetrach.
3. Ustaw punkt zerowy zgodnie z maszyną (zwykle lewy przód lub lewy tył).
4. Włącz połączenie i zobacz, jak głowica reaguje na mały ruch.

Wskazówka: Zapisz mały plik testowy z kwadratem 10 mm i kołem 10 mm. Uruchamiaj go po każdej zmianie maszyny lub soczewki, a zauważysz problemy, zanim zniszczysz dobrą płytę.

Krok 2: Zaimportuj SVG lub DXF

Użyj File > Import (albo przeciągnij plik na pole robocze). LightBurn otwiera SVG, DXF, AI, PDF i kilka innych; pełna lista jest w artykule jakie formaty plików obsługuje LightBurn.

Pliki DXF World są do tego stworzone. Każdy SVG ma czerwoną cienką linię CUT i czarne wypełnienie ENGRAVE; każdy DXF ma warstwy o nazwach CUT i ENGRAVE. Po imporcie kolory lub warstwy trafiają na listę warstw po prawej. Spróbuj z reniferem: ma 90 × 124 mm, a gdy jest już na polu roboczym, możesz sprawdzić te liczby w polach rozmiaru u góry.

Częsty błąd: zaufanie obrazowi na ekranie zamiast polom rozmiaru. Jeśli twoja ozdoba 90 mm pokazuje się jako 120 mm albo 68 mm, plik został zinterpretowany w złej rozdzielczości. Przeczytaj dlaczego SVG ma zły rozmiar w LightBurn i popraw to, zanim cokolwiek utniesz.

Krok 3: Zrozum warstwy i tryby

Każdy kolor w LightBurn to warstwa z własnymi ustawieniami. To cała sztuczka. Cięcie i grawerowanie wymagają innej mocy i prędkości, więc żyją na różnych kolorach.

Kliknij warstwę w panelu Cuts / Layers, by otworzyć jej ustawienia. Ustawisz Speed (w mm/s), Power (w procentach), Passes i Mode. Pełną historię zachowania warstw znajdziesz w artykule warstwy cięcia, grawerowania i rysowania.

Kolejność ma znaczenie. LightBurn wykonuje warstwy od góry listy do dołu, więc ENGRAVE umieść nad CUT. Najpierw grawer, na końcu cięcie, bo gdy element zostanie odcięty, może przesunąć się na stole, a grawerunek wylądowałby w złym miejscu.

Krok 4: Ustawienia startowe dla sklejki 3 mm

To tylko punkty startowe. Każdy laser, soczewka, sklejka i układ air assist zachowuje się inaczej, więc zawsze zrób test na ścinku przed prawdziwą płytą. Pełna tabela jest w artykule ustawienia LightBurn dla sklejki 3 mm.

Warstwę grawerowania ustawia się zwykle znacznie szybciej i z mniejszą mocą niż cięcie, a potem dopasowuje do gustu na ścinku. Cel to ciemne, wyraźne linie bez zwęglenia na spodzie płyty.

Krok 5: Pozycja, ramka i start

Pozycjonowanie to miejsce, gdzie początkujący się denerwują, więc zwolnij tutaj.

1. Połóż płytę i ustaw ją w rogu albo przy prowadnicy ze ścinków.
2. Wybierz, jak LightBurn ma znaleźć twoje zlecenie. Absolute Coords stawia projekt tam, gdzie leży na ekranie; Current Position zaczyna go tam, gdzie jest teraz głowica.
3. Naciśnij Frame. Głowica obrysowuje zlecenie (przy wyłączonym laserze lub bardzo małej mocy). Sprawdź, czy leży dobrze wewnątrz materiału.
4. Naciśnij Start.

Wskazówka: Jeśli robisz dużo małych zleceń, użyj Current Position z prowadnicą, która za każdym razem ustawia materiał w tym samym miejscu. Wytniesz 20 ozdób w czasie, w którym wcześniej wycinałeś 12.

Zostań przy maszynie przez całe zlecenie. Pożar jest rzadki, gdy patrzysz, i częsty, gdy odchodzisz. Podstawy bezpieczeństwa są w artykule bezpieczeństwo przy laserze.

Rozwiązywanie problemów z pierwszym cięciem

Zapisz bibliotekę ustawień

Gdy znajdziesz prędkość i moc, które czysto tną twoją sklejkę, zapisz je. LightBurn ma Material Library: zapisz kombinację pod nazwą, na przykład „brzoza 3 mm, 10 W, powietrze włączone”, a następnym razem wczytasz ją dwoma kliknięciami. Sam ten nawyk oszczędza godziny w ciągu miesiąca.

Następny krok

Pobierz mały darmowy plik, na przykład sześcioramienną gwiazdkę śnieżną, zaimportuj go, przypisz warstwy jak wyżej, zrób ramkę i wytnij jedną sztukę na ścinku. Gdy wyskoczy czysto, będziesz mieć własne, sprawdzone ustawienia, a każde następne cięcie zacznie się od miejsca, któremu ufasz.