Jak poprawnie ustawić ostrość lasera tnącego

Ustawienia są idealne, plik czysty, sklejka płaska, a laser i tak zostawia postrzępione, niemrawe cięcie. W dziewięciu przypadkach na dziesięć winna nie jest moc ani prędkość. To ostrość. Wiązka lasera to stożek światła ściśnięty do maleńkiej plamki, a jeśli powierzchnia materiału nie leży w tej plamce, po prostu podgrzewasz drewno.

Ten poradnik pokazuje, jak poprawnie ustawić ostrość lasera trzema metodami, które działają na maszynach diodowych i CO2, i dlaczego milimetr może zdecydować o powodzeniu zlecenia.

Dlaczego ostrość ma takie znaczenie

Soczewka zwęża wiązkę do małej plamki, często 0,1–0,2 mm, w jednej konkretnej odległości, zwanej ogniskową. Odrobinę wyżej lub niżej ta sama moc rozlewa się na większy obszar, więc energia na milimetr kwadratowy szybko spada. Dlatego nieostry laser tnie wolno, pali szeroko i zostawia brązowe obwódki.

Dobra ostrość daje też węższy kerf, co przydaje się przy kompensacji kerfu.

Typowe odległości ogniskowania

Zawsze sprawdź instrukcję własnej maszyny. To częste wartości.

Metoda 1: przekładka lub wzornik ostrości

Większość maszyn diodowych i wiele CO2 ma w zestawie narzędzie do tego.

1. Połóż materiał na stole i upewnij się, że jest płaski.
2. Połóż przekładkę lub wzornik na powierzchni i opuszczaj głowicę (albo podnoś stół), aż ją lekko dotknie.
3. Zablokuj moduł i zdejmij przekładkę.
4. Zrób szybki test cięcia lub grawerowania.

Na diodzie ze stałą ostrością nie zmieniasz soczewki. Wysokość głowicy regulujesz przekładką albo pierścieniem ostrości, a potem blokujesz.

Wskazówka: Mierz od górnej powierzchni materiału, a nie od stołu. Płyta 3 mm oznacza, że powierzchnia jest o 3 mm wyżej niż stół, więc odpowiednio podnieś stół, bo inaczej będziesz o 3 mm poza ostrością.

Metoda 2: test rampy (najdokładniejszy)

Test rampy pokazuje dokładny punkt ogniskowania za pomocą pochylonej deski, bez zgadywania.

1. Oprzyj płaską deskę pod niewielkim kątem (nachylenie 10–15 stopni albo podniesiony jeden koniec o kilka centymetrów), tak by jeden koniec deski był blisko soczewki, a drugi dalej.
2. Narysuj w programie jedną poziomą linię, dość długą, by przeciąć całe nachylenie, na przykład 100 mm.
3. Wygraweruj ją z małą mocą i umiarkowaną prędkością. Linia jest cienka tam, gdzie jest w ostrości, a szeroka na obu końcach.
4. Znajdź najcieńszy, najciemniejszy fragment linii i zmierz jego wysokość nad stołem suwmiarką lub linijką. Ta wysokość to twoja ogniskowa.

Niektóre programy mają też wbudowany test ostrości, jak Focus Test w narzędziach laserowych LightBurn, który graweruje zestaw linii na różnych wysokościach do porównania.

Metoda 3: test linii schodkowych (bez pochylonej deski)

Łatwiejszy, gdy nie chcesz niczego podpierać.

1. Narysuj 6 krótkich linii z tą samą mocą i prędkością.
2. Wygraweruj pierwszą linię na przypuszczalnej wysokości ostrości.
3. Podnieś (albo opuść) głowicę o 0,5 mm i wygraweruj drugą linię. Powtarzaj, aż będziesz mieć 6 linii.
4. Obejrzyj linie: najcieńsza i najostrzejsza pokazuje najlepszą ostrość.

Gdzie ogniskować do cięcia, a gdzie do grawerowania

Częsty błąd: Ogniskowanie na stole zamiast na materiale. Sklejka 3 mm podnosi powierzchnię o 3 mm i wiązka jest już daleko od ostrości przed pierwszym przejściem.

Rozwiązywanie problemów z ostrością

Zobacz też dlaczego laser nie przecina na wylot, gdzie jest pełna lista kontrolna.

Liczą się stała ostrość soczewki i czysta optyka. Używaj czystych patyczków bawełnianych i środka do soczewek odpowiedniego dla twojej optyki. Nigdy nie dotykaj soczewki gołymi palcami i nigdy nie używaj ręcznika papierowego na soczewkach z powłoką.

Bezpieczeństwo podczas ustawiania ostrości

Gdy testujesz ostrość, laser jest włączony. Noś okulary ochronne dopasowane do twojej długości fali (445–455 nm dla diody; CO2 10,6 µm wymaga innych okularów), trzymaj pokrywę zamkniętą, jeśli maszyna ją ma, i trzymaj ręce z dala od drogi wiązki. Na diodzie rób test ostrości z małą mocą. Więcej w artykule bezpieczeństwo przy laserze.

Ostrość na diodzie a na CO2

W diodzie soczewka jest wbudowana w moduł, a odległość ustawia przekładka, pierścień albo wysokość całej głowicy. W maszynie CO2 soczewka siedzi w głowicy, a ty zmieniasz odległość między głowicą (albo stołem) a materiałem. Idea jest ta sama, ale nawyki różne.

Prowadź dziennik ostrości

Gdy znajdziesz dobrą wysokość ostrości dla materiału, zapisz ją: materiał, grubość, odczyt wysokości i datę. Na maszynie z silnikową osią Z wystarczy liczba na ekranie. Na maszynie ręcznej przydaje się mały klocek drewna wycięty na odpowiednią wysokość, który możesz trzymać jako wzornik.

Następny krok

Zrób dziś test rampy, zapisz wysokość ostrości na karteczce i przyklej ją do maszyny. Następnym razem, gdy będziesz ciąć sklejkę, ustaw wysokość z karteczki, uruchom pierwsze cięcie i ciesz się satysfakcjonującym wypadnięciem elementu z czystymi krawędziami już po pierwszym przejściu.